nastroje stabilne

-

 wieczory bywają troszkę trudniejsze z uwagi na większą ilość wolnego czasu i nagromadzenie zmęczenia z całego dnia, ale postanowiłam po prostu wieczorami przynosić sobie więcej roboty z biura. Czyli klasyczne zabijanie czasu zajęciami. Ale generalnie OK. 

Powrót do biura po dwóch tygodniach siedzenia w domu trudny - bałam się otworzyć pracowego maila, ale okazało się, że nie jest tak źle. Miałam problemy ze wstaniem, budzik oczywiście wyłączyłam i poszłam spać dalej, na szczęście w pracy byłam przed szefem, więc nie wyszło moje spóźnienie. 

Dziecku na obiad zrobiłam mac'n'cheese, ponoć wyszło bardzo dobrze - i tak też wyglądało jego spożycie. 

Czasem walczę ze sobą, by nie być terapeutką L. Miewam momentami ochotę napisać do niego, ale wtedy

a) staram się sobie przypominać, że niejeden raz próbowałam z nim rozmawiać

b) konsultuję się z Chatem GPT i proszę go, by odpowiadał mi mniej mile (wiem, że AI to nie terapeuta, ale do pojedynczych pytań raz dziennie nadaje się znakomicie)

c) kieruję pojedyncze zapytanie do dziecka. Wiem, wiem, dziecka nie powinno się obarczać sprawami związkowymi, ale dziecko moje ma 20 lat i bardzo trzeźwy osąd.

Komentarze

Prześlij komentarz

Komentarze są moderowane. Anonimowe komentarze, komentarze osób bez własnych, aktywnych blogów i te, które przez autorkę zostaną uznane za zbyt wścibskie i złośliwe oraz te bez optymizmu, nie będą publikowane.

Popularne posty z tego bloga

tym paru znajomym czytelnikom

-
Obraz
 z V. i tym nieznanym, co nigdy nie zostawili po sobie śladu, jestem wreszcie gotowa wyjawić, że gwoździem do trumny mojej relacji był alkohol, oczywiście nie w moim wykonaniu. Wcześniej może sama przed sobą udawałam, że nie ma problemu, ale żyliśmy 5 lat na dwa kraje i widywaliśmy się w jego trzeźwych momentach. Były też co najmniej dwa inne powody, ale nie chcę o tym pisać, bo nie chcę rozdrabniać się nad przeszłością w nowej części mojego życia. W każdym razem na przyszłość muszę bardzo uważać, bo buduję sobie w głowie złudzeniowy obraz partnera i kocham to wyobrażenie, zamiast jak to w Biblii napisane, "po czynach ich poznawać" i te czyny mieć przede wszystkim na uwadze, a nie dawać sobie nawijać makaron na uszy. Choć tutaj w ostatnim pół roku nawet tego makaronu nie było. Gdzieś po drodze zginęła ta właściwa iskra, która powinna cechować dobry związek. Vitalijki pamiętają niejedno zerwanie - przyznaję, zrywałam niekonsekwentnie na raty, ale teraz poczułam, że jestem ...
Read more »

a może ja przesadzam

-
Obraz
 W ostatnim wpisie powiało mocno intymnymi sprawami i tak sobie myślę: a może ja przesadzam? Może z punktu widzenia dwudziestoletniego chłopaka warto onanizować się za pomocą dziewczyny? Może przesadzam nadmiernie wiążąc uczucia z seksem? Może mam za bardzo podejście demiseksualne? Może to za bardzo babski sposób widzenia spraw? *** Przyszłam rano do pracy i bałam się otworzyć maila. Jak się w końcu zmobilizowałam, to okazało się, że nie ma tam żadnych stresujących wiadomości. Po dwóch godzinach byłam wyrobiona z robotą zaplanowaną na poniedziałek. Jednak jak się skupię, to ciągnę jak lokomotywa. W pracy też czekałam na kuriera, kurier się pomylił i zaniósł moje dwie paczki do sąsiedniej firmy i babsko z tej firmy bezczelnie otworzyło obydwie (a przecież na każdej była naklejka adresowa z moim nazwiskiem), i sobie obejrzało moje zakupy. A jakby tam jakie dildo było? Na szczęście szybko paczki zlokalizowałam i odebrałam. Tym samym mam cały garderobiany zestaw dla starszego dziecka (...
Read more »

chyba jednak trochę przeżywam rozstanie

-
 bo wczoraj wiozłam mamę i przejechałam na czerwonym świetle (nawet nie pamiętam, żebym na nie spojrzała), dwa razy zostawiłam kluczyk w aucie zostawiając je na parkingu (auta nawet nie zamknęłam) i opowiedziałam nawet sąsiadce (która przyszła z córką i jej narzeczonym prosić mnie na wesele), że przyjdę na pewno sama, bo w piątek rozstałam się z facetem, a z łapanki z Internetu boję się kogokolwiek przyprowadzić (nie wiem, czy się nie upije albo nie zrobi awantury).  Dlatego dobrze, że wzięłam wolne do Trzech Króli, bo jednak rozkojarzona jestem. Zrobiłam szybki bilans i wyszło mi, że trzy razy ja kończyłam relację, a dwa razy ze mną kończono (oczywiście wliczając tych, z którymi się co najmniej całowałam). Jestem statystycznie przeciętną Polką. Oczywiście teraz nie czuję, że zatrzymał się mój świat, nie straciłam źródeł dochodu, nie wpadłam w zespół ostrego stresu, nie straciłam relacji z rzeczywistością. Jedyne co straciłam to te dwa telefony dziennie, trwające ostatnio króc...
Read more »