zapis myśli z teraz

jestem od kilku dni . Natomiast zauważam w sobie wielkie możliwości koncentracji uwagi na danym zadaniu, co jest różnicą o sto osiemdziesiąt stopni do analogicznego okresu w zeszłym roku, gdy skupiałam uwagę na wypadku L., a potem na lataniu do niego w celach pielęgniarskich. Mam też wrażenie, że procentuje moja wiedza zawodowa. Wczoraj dzień był taki, że po pracy byłam jakaś taka za mało zmęczona, żeby iść spać, a za bardzo zmęczona, żeby zajmować się ogrodem. A mam co robić w ogrodzie, bo wychodzą chwasty i kupiłam barwinki do posadzenia. Dzisiaj czuję się o wiele lepiej, właściwie mogłabym zająć się po południu sprawami zawodowymi, ale celowo chcę przeznaczać na pracę tyle godzin, ile zapisane jest dla etatu w Kodeksie Pracy - przecież znikąd nie wzięła się norma 8 godzin pracy dziennie. Zamiast tego otworzyłam przy piątku różowe Carlo Rossi. Co do spraw sercowych (a zastanawiałam się, czy są w ogóle warte wzmianki) po odblokowaniu jego numeru w ramach wzruszeń wielkanocnych i ponow...

 sobota po prostu w domu. Umyłam dwa okna w kuchni i jedno w sypialni. Wyprałam do tych pomieszczeń firanki. Pogoda naprawdę wspaniała, było tak ciepło, że podjęlam decyzję o zakończeniu sezonu grzewczego i wyłączyłam piec. Oprócz firanek zrobilam jeszcze cztery prania. Bardzo mi się chciało wszystko. Niedziela poświęcona filmom:  - amerykański "Kolor purpury" - wersja z 1985, dramatyczną scenę golenia męża przez Celie po znalezieniu ukrywanych przez niego listów pamiętam z dzieciństwa, imię bohaterki brzmi jak słowo "głupia" po angielsku, pewnie nieprzypadkowo dobrane dla wzmocnienia jej walki o przetrwanie;  - czeski "Dyrygent": historia jak z dyrygentem Poznańskich Słowików, tyle że chodzi o chór dziewczęcy, po scenie seksu pomyślałam sobie: bez żadnych podchodów, wziął ją tak po prostu, jak się smarka w chusteczkę;  - niemiecki "Wpatrując się w słońce" - film tak dziwny, w którym  - jak to powiedziało dziecko: życie napisało dobry scenariusz ...

 naprawdę, rozmowy z młodym, dorosłym dzieckiem, które jeszcze chce być blisko  - żadne związki nie dały mi takiej bliskości i poczucia zrozumienia. Takiej dobrej komunikacji. Tak samo wspaniale czułam się przy karmieniu piersią pierwszego syna. Jeden z powodów, dlaczego nie randkuję, jest taki, że przy rozmowach codziennych z dzieckiem nie brakuje mi obecności innych osób w moim życiu. To się kiedyś zmieni, ale na razie jest i trwa. Nie chcę szczegółowo opisywać tych rozmów, bo syn by pewnie nie chciał, ale poruszamy naprawdę wiele tematów, w tym bardzo często związkowych. Ostatnio temat osób bipolarnych, narcyzów w kontekście kształtowanie się zdrowego egoizmu, tego, że łatwiej odejść ze związku, gdy ma się "opcję zapasową", schematów zachowania osób opuszczających związek ("leaver", nie mylić z inicjatorami procesu rozwodowego, które mogą być osobą "left"). Jeden wątek jest źródłem następnego, i tak niemal bez końca. *** Sobotę zaczęłam od wywiezienia u...

Piątkowe popołudnie. Wracam z pracy samochodem, moja muzyka, myślę o chwilowej wolności w weekend. Mam w aucie wbudowany zestaw głośnomówiący. Dzwoni jeden z klientów na mój prywatny numer. "Teraz to pocałuj mnie w d@pę" mówię cicho do siebie. Na to odzywa autopilot: "Nie rozumiem. Czy możesz powtórzyć polecenie głosowe?" *** Siedzę teraz i myślę sobie niczym Charlotte w "Seksie w wielkim mieście". "Where is he?" Z tą różnicą, że ja już nawet nie randkuję. Powód jest prosty - szkoda mi życia na przypadkowe znajomości z Internetu i nie chcę decydować się na związek po trzech randkach. Ja musiałabym porandkować z kimś z pół roku i poznać się w różnych okolicznościach - na przykład chciałabym zobaczyć, jak ten ktoś pomaga mi wozić kosiarkę do serwisu, jak odnosi się do ludzi poza swoim towarzystwem, czy uważa, że wszyscy poza nim są nienormalni i wyraźnie to wyraża, zanim pójdę z nim do łóżka poznać jego znajomych, jak opowiada o swoich ekspartnerka...

 Pierwsze koszenie trawy w nowym sezonie za mną. Pomyślałam w trakcie przygotowywania obiadu, że fajnie byłoby zrobić dzisiejsze kroki w naturalnym środowisku, a nie na bieżni. Powietrza dostałam tyle, że nie umiałam złapać tchu do śpiewanej w trakcie łażenia za kosiarką piosenki.  Pięknie kwitną barwinki i żałuję, że nie posadziłam ich więcej. Sukienki z ostatniego rzutu odesłałam bez otwierania foliowych worków - wystarczył rzut oka, by stwierdzić, że ich wygląd w rzeczywistości zupełnie nie odpowiada zdjęciom. Jakość fatalna. Nic to, właśnie zamówiłam nowe sukienki - i cieszę się, że na pomysł szukania stroju naszło mnie dwa miesiące przed weselem, bo jak się okazuje, to wcale nie tak dużo czasu, gdy się szuka czegoś z swoim stylu, dopasowanego do miejsca i roli, a nadal z lekkim sznytem. W pracy kosmos, wszystko naraz. Ustawodawcy o moim zawodzie nie zapominają, naprawdę nie nudzimy się. Nie mam czasu w pracy odpalić Facebooka, by napisać do dziecka, by nie zapomniało kupi...

Dość powszechna jest obecnie opinia, że żyjemy w świecie, gdzie jest coraz więcej narcyzów, wydaje się mnóstwo poradników pop psychologii jak żyć z narcyzem, albo jak sobie radzić z narcyzem w pracy, ludzie identyfikują narcyzów po godzinnej rozmowie i tak dalej, jednym słowem określenie zrobiło zawrotną karierę. Wydaje się, że coś w tym jest, ale nie to, co się myśli. Po pierwsze, powszechnie myli się indywidualizację – proces społeczny, w którym bardziej zaczyna się liczyć jednostka w stosunku do społeczności – z narcyzmem. W społeczeństwie współczesnym kultura z kolektywnej zmienia się w indywidualną, przoduje tu oczwiście USA, ale też kraje Europejskie nie zostają w tyle. W kulturze indywidualnej, mówiąc w skrócie, bardziej liczy się nasza wygoda, niż to, że się ciocia Jadzia obrazi i mam wrażenie, że tak jest właśnie rozumiany narcyzm – jako takie skupienie się na sobie, swego rodzaju egocentryzm. A to nie jest istotą narcyzmu. Narcyz to jest osoba, która tak bardzo nie wie kim je...

reklamy suplementów na wątrobę, które dla mnie niosą wydźwięk: "łykaj tabletki i żryj, co i ile chcesz". Podobnie z suplementami na odchudzanie, zwłaszcza reklama tego, który obiecuje "brak wchłaniania tłuszczów, białka i węglowodanów". Czyli w zasadzie nieprzyswajanie pożywienia w ogóle. Interesuję się amatorsko tematem co najmniej od ponad dekady, 70% efektu to dieta, a spadek metabolizmu po czterdziestce w świetle badań naukowych jest znikomy. Jak byłam młodą dziewczyną, moja mama powiedziała mi "po ślubie się rozbędziesz", nie nastąpiło to, więc powiedziała "po dziecku się rozbędziesz na pewno", po dwóch ciążach dalej trzymałam figurę, wtedy z miną znawcy orzekła "po czterdziestce każdy się rozbywa". W tym roku mam moją ostatnią czterdziestkę, rozmiar 38 i wiek metaboliczny młodszy o dziesięć lat. Nie jestem jednak wzorową panią domu, bo gotuję, tyle żeby wyżyć i nie piekę ciast. Ale bardzo lubię jeść, doświadczam kuchisabishii, czy...

 W soboty i tak czas spędzam w pewnym sensie przed telewizorem, bo nadają (tak, wciąż oglądam naziemną telewizję) moje ulubione seriale, do tego okazało się, że przed "Columbo" lecą powtórki "Poirot" z lat dziewięćdziesiątych - wtedy bardzo lubiłam oglądać je w kryminalne czwartki w państwowej telewizji, a i teraz sprawiają przyjemność. Przy okazji dłubię sobie rzeczy do raportu rocznego u jednego z klientów - termin wysyłki do końca kwietnia. Dłubię szczegóły i rozmyślam, jak nałóg L., który rozbuchał się w zeszłym roku pod wpływem jego wypadku  zaczął wpływać na moje życie, także życie zawodowe. Pośrednio to przez niego audyt klienta ciągnął się ponad pół roku. Po pierwszej operacji wciąż chciał, bym do niego przylatywała na kilka dni opiekować się nim po wypadku i olejnych operacjach, wykorzystałam na te loty cały urlop, a na samo kluczowe zamknięcie audytu przeżywałam rozstanie i też wtedy wzięłam kilka dni wolnego. Jestem jedynym żywicielem rodziny, więc na roz...

 Znowu artykuł na portalu money.pl o obrzydliwościach Giertycha i jego powiązaniach z Rosjanami w zakresie przerzucania pieniędzy. Bardzo oślizgły dla mnie typ. W pracy dzisiaj bardzo NIE miałam nastroju na pracowanie, w związku z tym wysłałam tylko kilka e-maili, a potem spakowałam papiery do samochodu na zajęcie się nimi w weekend. Coś tam właśnie pchnęłam wieczorem, jutro - mam nadzieję - z nowymi siłami, siądę do nich w czasie zerkania jednym okiem na "moje" seriale.