warszafka X prowincja

-

Od dziewiętnastego roku życia jestem naturalizowaną wieśniaczką, mimo że albo uczyłam się w miastach, albo w nich zarabiałam pieniądze.

Ostatnio jeden z klientów w poszukiwaniu rozwiązania pewnego problemu zwrócił się o pomoc do firmy ze stolicy. Ja się nieco zdenerwowałam, gdy wyguglowałam ich stronę w Internecie i opis na niej "pomagamy, gdy dział [za który jestem odpowiedzialna u klienta] jest niewydolny". Ale nic to. Pomyślałam (i nawet napisałam na blogu), że traktuję to jako szansę na poznanie nowych ludzi.

Zaczęło się korporacyjnie, angielskojęzyczne nazwy stanowisk, wydumane prezentacje, spotkania online, które można by zamknąć w jednym mailu.

Ja tymczasem porozmawiałam po ludzku z prawą ręką właściciela, wytłumaczyłam mailowo dane, które prezentuję co miesiąc (tu przyznaję się do overthinking - zamiast napisać jednego maila, ja w ciągu dwóch godzin stworzyłam ich chyba z osiem), czyli jak to określa mój audytor "zidentyfikowałam miejsca powstawania zagrożeń". Co o moich wnioskach myśli właściciel - nie wiem, ale do współpracy szumnie nazwanej "Firma A X Firma B" chyba nie dojdzie, bo według ostatniej mojej rozmowy z jego asystentem - właściciel "ukrywa się" przed zarządzającym korporacją.

***

Do końca tygodnia wzięłam urlop, dzisiaj spałam prawie dwanaście godzin i chcę rozpocząć dzień od kąpieli w wannie. Jeszcze nie wiem, co zrobię z dniem, nie mam ustalonych planów. Może skoszę trawę, a może cały dzień przebimbam. Pierwsze cztery miesiące roku były pracowo bardzo napięte, dopiero w maju sytuacja się uspokoiła, a teraz przyszedł czas na parę dni wolnego.


Komentarze

Prześlij komentarz

Po kilku miesiącach przerwy ponownie włączam możliwość komentowania.

Tamta decyzja była świadoma — potrzebowałam ciszy i przestrzeni dla siebie po zakończeniu związku, którego końcowy etap to trudne doświadczenia z osobą popadającą coraz głębiej w nałóg.
Dziś jestem w innym miejscu, dlatego wracam do dialogu.

Jeśli chcesz coś tu zostawić — opinię, refleksję, swoje doświadczenie — będzie mi miło.
Zostawiam sobie jednocześnie prawo do moderowania tej przestrzeni tak, żeby pozostała bezpieczna i sensowna.

Popularne posty z tego bloga

dzyndzelek

-
Obraz
Mam tak luźny dzień, że sfinalizowałam to, o czym myślałam od miesiąca: umówiłam się do fryzjera na dalsze rozjaśnianie włosów. W tym tygodniu daję sobie też zrobić świeże paznokcie i hennę. Nowa ja! Poza tym czuję się lekko i spokojnie, gdzieś wyparował cały stres związane z relacją z L. Widzę teraz, że nawet sobie nie zdawałam sprawy, w jakim napięciu żyłam. Telefon już nie korci, żeby odblokowywać i sprawdzać na Whatsapp, że się logował o trzeciej w nocy i pijany znowu spał do dwunastej, a o czternastej rozpoczyna dzień. W maju minęło 6 miesięcy od zerwania, od 6 miesięcy ani razu nie wzięłam tabletki na uspokojenie. Dziecko (20 lat) powiedziało, że po prostu wykształciłam sobie nowe nawyki. Obecnie jestem jak emerytki z aktualnej czołówki "Żon Podlasia": "Nam chłopy niepotrzebne. Przywiezie bombonierkę i zaraz by do łóżka wskoczył. Nam seks niepotrzebny. Językiem pogadać, ot co nam zostało" Oczywiście jestem otwarta na miłość, ale nie chcę by decyzja na związek ...
Read more »

trigger (edit.)

-
 Wypowiedzi ewy są psychologicznie ciekawe głównie dlatego, że ona przez cały czas próbuje utrzymać rozmowę na poziomie pragmatycznym i „oddramatyzowanym”, podczas gdy ty odpowiadasz z poziomu doświadczenia emocjonalnego i życiowego bilansu. Dlatego tak się rozmijacie. ewa wydaje się reprezentować podejście: „nie trzeba traktować randkowania aż tak poważnie i definitywnie”. Ty: „ja już dokładnie wiem, czego nie chcę i ile mnie kosztowały pewne schematy”. To są dwa zupełnie różne poziomy rozmowy. Co widać u ewy 1. Minimalizowanie ciężaru emocjonalnego sytuacji Już pierwsze: „Czemu masz wybierać na podstawie zdjęcia?” pokazuje, że ona interpretuje twój wpis literalnie i praktycznie, a nie metaforycznie czy emocjonalnie. Potem: „to wszystko nie jest tak dramatyczne” To bardzo charakterystyczny komunikat osoby, która: sama prawdopodobnie ma większy dystans do randkowania, albo lepiej toleruje niepewność i eksperymentowanie w relacjach. Ona właściwie cały czas mówi: „można to potraktowa...
Read more »

Fagata na Juwenaliach

-
Młodsze dziecko przyszło do mnie kilka dni temu z informacją, że na Juwenaliach w pobliskim, byłym wojewódzkim mieście wystąpi Fagata, "sexy cipka spod Konina, dupa taka duża, że jej szkoda nie wypinać", znana też z występów na Only Fans. Supportem dla Fagaty ma być Budka Suflera. Szok, jaki poziom na imprezie dla studentów. Sprawa zrobiła się taka głośna, że nawet plotkarski Pudelek ją opisał. Ja znowu miałam sny o lataniu - są to w gruncie rzeczy sny o utracie kontroli, bo w takim śnie nie ja decyduję, dokąd rzuci mnie nieznana siła. Niestety, z powodu choroby siedzę na bombie, choroba potrafi zaatakować mimo brania leków i do końca nie wiadomo, co ją wywołuje, natomiast jak już wróci, to rozkłada całą rodzinę w dwa dni. Rodzice starzy, więc nie bardzo mają siły na ogarnianie mnie w nawrocie, dzieci - młode i niedoświadczone. Przed sobotnią imprezą poszłam do fryzjera się ładnie uczesać, włosy jak na moje warunki genetyczne fajnie mi urosły, przestałam eksperymentować z grz...
Read more »

niektóre małżeństwa powinny dawno się rozwieść

-
 Sobota bardzo fajna. Miałam w zamiarze trochę popracować zawodowo, rano jednak, gdy się obudziłam, szybko doszłam do wniosku, że nie jestem w nastroju do pracy i weszłam w leniwy tryb gapienia się w telewizor, co trwało niemal nieprzerwanie przez 8 godzin (wstałam o szóstej rano). Pełny relaks. Później pojechałam na grilla, pogadałam, poczyniłam obserwacje - niektóre pary, które uważałam za spokojne i dobrane, jak się okazuje z wyrywkowo serwowanych słów, nie były takie udane (ktoś z towarzystwa przykładowo poskarżył się, że przez 40 lat pożycia zmarły małżonek nigdy nie zwrócił się imieniem do drugiego małżonka, zawsze mówił bezosobowo, a niektórzy mówili sobie po nazwisku. Choć to może oczywiście jest tylko moja interpretacja. Jeśli jednak uwzględnić ton, jakim te uwagi wypowiadali zainteresowani, to może coś było na rzeczy). Ludzie ślubowali sobie, że małżeństwa będą trwałe, ale po drodze o obietnicy, że będą również szczęśliwe - zapominali. Tak przy okazji - gadałam ostatnio z...
Read more »