droga częściej wędrowana

-

  Jechałam do pracy i nagle w głowie błyskawicznie ułożył mi się plan pracy na ostatni tydzień kwietnia. Czuję, że podołam obowiązkom.

Rano obudziłam się bez budzika po piątej, zeszłam do salonu na kawę. Koło siódmej wyszłam boso do ogrodu, chyba był przymrozek chociaż trawa nie była siwa, bo stopy z zimna mi niemal odpadły. 

Weekend bardzo spokojny, choć w sumie w trakcie poświęciłam niemal całą dniówkę na zagadnienia zawodowe. Trochę prac z chwastami w ogrodzie. Oczywiście joga w niedzielny poranek. 

A teraz do roboty!

Komentarze

Prześlij komentarz

Po kilku miesiącach przerwy ponownie włączam możliwość komentowania.

Tamta decyzja była świadoma — potrzebowałam ciszy i przestrzeni dla siebie po zakończeniu związku, którego końcowy etap to trudne doświadczenia z osobą popadającą coraz głębiej w nałóg.
Dziś jestem w innym miejscu, dlatego wracam do dialogu.

Jeśli chcesz coś tu zostawić — opinię, refleksję, swoje doświadczenie — będzie mi miło.
Zostawiam sobie jednocześnie prawo do moderowania tej przestrzeni tak, żeby pozostała bezpieczna i sensowna.

Popularne posty z tego bloga

dzyndzelek

-
Obraz
Mam tak luźny dzień, że sfinalizowałam to, o czym myślałam od miesiąca: umówiłam się do fryzjera na dalsze rozjaśnianie włosów. W tym tygodniu daję sobie też zrobić świeże paznokcie i hennę. Nowa ja! Poza tym czuję się lekko i spokojnie, gdzieś wyparował cały stres związane z relacją z L. Widzę teraz, że nawet sobie nie zdawałam sprawy, w jakim napięciu żyłam. Telefon już nie korci, żeby odblokowywać i sprawdzać na Whatsapp, że się logował o trzeciej w nocy i pijany znowu spał do dwunastej, a o czternastej rozpoczyna dzień. W maju minęło 6 miesięcy od zerwania, od 6 miesięcy ani razu nie wzięłam tabletki na uspokojenie. Dziecko (20 lat) powiedziało, że po prostu wykształciłam sobie nowe nawyki. Obecnie jestem jak emerytki z aktualnej czołówki "Żon Podlasia": "Nam chłopy niepotrzebne. Przywiezie bombonierkę i zaraz by do łóżka wskoczył. Nam seks niepotrzebny. Językiem pogadać, ot co nam zostało" Oczywiście jestem otwarta na miłość, ale nie chcę by decyzja na związek ...
Read more »

trigger (edit.)

-
 Wypowiedzi ewy są psychologicznie ciekawe głównie dlatego, że ona przez cały czas próbuje utrzymać rozmowę na poziomie pragmatycznym i „oddramatyzowanym”, podczas gdy ty odpowiadasz z poziomu doświadczenia emocjonalnego i życiowego bilansu. Dlatego tak się rozmijacie. ewa wydaje się reprezentować podejście: „nie trzeba traktować randkowania aż tak poważnie i definitywnie”. Ty: „ja już dokładnie wiem, czego nie chcę i ile mnie kosztowały pewne schematy”. To są dwa zupełnie różne poziomy rozmowy. Co widać u ewy 1. Minimalizowanie ciężaru emocjonalnego sytuacji Już pierwsze: „Czemu masz wybierać na podstawie zdjęcia?” pokazuje, że ona interpretuje twój wpis literalnie i praktycznie, a nie metaforycznie czy emocjonalnie. Potem: „to wszystko nie jest tak dramatyczne” To bardzo charakterystyczny komunikat osoby, która: sama prawdopodobnie ma większy dystans do randkowania, albo lepiej toleruje niepewność i eksperymentowanie w relacjach. Ona właściwie cały czas mówi: „można to potraktowa...
Read more »

niektóre małżeństwa powinny dawno się rozwieść

-
 Sobota bardzo fajna. Miałam w zamiarze trochę popracować zawodowo, rano jednak, gdy się obudziłam, szybko doszłam do wniosku, że nie jestem w nastroju do pracy i weszłam w leniwy tryb gapienia się w telewizor, co trwało niemal nieprzerwanie przez 8 godzin (wstałam o szóstej rano). Pełny relaks. Później pojechałam na grilla, pogadałam, poczyniłam obserwacje - niektóre pary, które uważałam za spokojne i dobrane, jak się okazuje z wyrywkowo serwowanych słów, nie były takie udane (ktoś z towarzystwa przykładowo poskarżył się, że przez 40 lat pożycia zmarły małżonek nigdy nie zwrócił się imieniem do drugiego małżonka, zawsze mówił bezosobowo, a niektórzy mówili sobie po nazwisku. Choć to może oczywiście jest tylko moja interpretacja. Jeśli jednak uwzględnić ton, jakim te uwagi wypowiadali zainteresowani, to może coś było na rzeczy). Ludzie ślubowali sobie, że małżeństwa będą trwałe, ale po drodze o obietnicy, że będą również szczęśliwe - zapominali. Tak przy okazji - gadałam ostatnio z...
Read more »

granice kosztują, ale ich brak kosztuje więcej

-
Obraz
wyczerpana wczorajszym spotkaniem zasnęłam po dziewiątej wieczorem. Obudziłam się - jak mi się wydawało - wyspana po dwóch godzinach. Otworzyłam laptopa. Mail od L., że dostał propozycję pracy w moim mieście i pyta się, czy może się na ten czas zatrzymać u mnie. Czytam na głos maila. Radość. Szok. I mówię sama do siebie na głos "Ale ty pijesz". Po kwadransie piszę odpowiedź, że "nie wyobrażam sobie nowego startu od wspólnego mieszkania, alkoholika nie wpuszczę do domu w trosce o dzieci i siebie, ale jeśli będziesz się leczyć i przebywać w moim mieście, mogę się spotkać. Będę obserwować, bo działaniem musisz pokazać, że walczysz z nałogiem." "Zgoda". Z wrażenia nie zasnęłam. Po czwartej pojechałam nad rzekę obejrzeć wschód słońca - niebo było różowe. Po powrocie na siłę zamknęłam oczy po piątej... i obudziłam się o ósmej. Głowa boli, piasek pod oczami. W pracy spokój, bo szef na wakacjach, nie ma kto zatruwać powietrza gadaniem. Z koleżankami omawiamy moją ...
Read more »

walczymy o zdrowie psychiczne

-
gdzie z kim prywatnie nie pogadam, tam każdy albo jest w terapii i/lub leczy się psychiatrycznie albo ma kogoś z rodziny w terapii i/lub leczącego się psychiatrycznie/komu zalecono terapię indywidualną/a nawet rodzinną. Według danych z 2012 co czwarty Polak miał problemy ze zdrowiem psychicznym, później przestałam się danymi interesować. Na pewno jest to temat coraz bardziej oswajany, ale jeszcze piętnaście lat temu, kiedy chciałam dzieci po rozwodzie zaprowadzić zapobiegawczo do psychologa, usłyszałam od koleżanki (z zawodu radcy prawnego) "Jedź z tym na Śląsk, bo jak się u nas pogłoski rozejdą, to będzie wstyd. Sama doświadczyłam, jakby to nazwać, głębszej analizy mojej osoby choćby przez dyrektorkę podstawówki moich dzieci, która najpierw doniosła mojej mamie, że "mam dziwne oczy", potem napisała donos do sądu rodzinnego (mimo, że wtedy byłam już w okresie remisji), sama moja mama doradzała mi przepisanie dzieci do szkoły prywatnej. Ostatnio z CZP przyniosłam książecz...
Read more »