time of my life albo punkt widzenia zależy od punktu siedzenia

-

Jestem zachwycona zmianami technologicznymi w mojej dziedzinie zawodowej. Przestałam być zwykłą wklepywaczką danych z palca, a więcej czasu mogę poświęcić analizie danych. A dane są wkorzystywane w decyzjach biznesowych, więc zmienia się moja rola z podawcy wiadomości o obciążeniach do roli współuczestnika procesów przemysłowych. Czuję sens tego, co robię. Przez to też poznałam kilka nowych osób, co traktuję nadal w kategoriach szansy. W dodatku w tym tygodniu zaczęłam pracę w systemie hybrydowym (trzy dni w biurze, dwa dni zdalnie). Mam wrażenie, że po złych latach los wreszcie przynosi mi nagrodę. Time of my life, po prostu efekt wow!

Przy okazji, zamieniłam kilka słów na ten temat z dzieckiem, dziecko w śmiech i mówi, że dziadek B. uważa, że najlepszy czas w życiu to czas osób w jego wieku (siedemdziesiąt plus), ja uważam, że najlepszy czas to okolice pięćdziesiątki, a z punktu widzenia dziecka - to ono ma właśnie najlepszy czas w swoim życiu.

L. jednak odpisał po kilku dniach, wiadomość wpadła do archiwum i zobaczyłam ją też po czasie. Zapytał co u mnie, więc zrobiłam, co dawno chciałam mu powiedzieć - w miłych słowach "były fajne momenty, ale bez ciebie mi lepiej". Czy domknęłam w ten sposób swoją opowieść o tej relacji? Czas pokaże. Na pewno sytuacja mi pokazała, że każdorazowe moje otwarcie się na kontakt z nim kończy się małą katastrofą, o czym świadczy mój wpis o krótkim kryzysie sprzed kilku dni. Jestem w środku mojego dobrego etapu życia i widzę, co go psuje, nie wybieram tego. Widzę wzorzec i mogę go zatrzymać. Moja przeszłość mnie nauczyła, ale już mną nie zarządza. Czuję, że wyszłam z roli porozwodowej ofiary i znowu życie należy do mnie.

Komentarze

Prześlij komentarz

Po kilku miesiącach przerwy ponownie włączam możliwość komentowania.

Tamta decyzja była świadoma — potrzebowałam ciszy i przestrzeni dla siebie po zakończeniu związku, którego końcowy etap to trudne doświadczenia z osobą popadającą coraz głębiej w nałóg.
Dziś jestem w innym miejscu, dlatego wracam do dialogu.

Jeśli chcesz coś tu zostawić — opinię, refleksję, swoje doświadczenie — będzie mi miło.
Zostawiam sobie jednocześnie prawo do moderowania tej przestrzeni tak, żeby pozostała bezpieczna i sensowna.

Popularne posty z tego bloga

dzyndzelek

-
Obraz
Mam tak luźny dzień, że sfinalizowałam to, o czym myślałam od miesiąca: umówiłam się do fryzjera na dalsze rozjaśnianie włosów. W tym tygodniu daję sobie też zrobić świeże paznokcie i hennę. Nowa ja! Poza tym czuję się lekko i spokojnie, gdzieś wyparował cały stres związane z relacją z L. Widzę teraz, że nawet sobie nie zdawałam sprawy, w jakim napięciu żyłam. Telefon już nie korci, żeby odblokowywać i sprawdzać na Whatsapp, że się logował o trzeciej w nocy i pijany znowu spał do dwunastej, a o czternastej rozpoczyna dzień. W maju minęło 6 miesięcy od zerwania, od 6 miesięcy ani razu nie wzięłam tabletki na uspokojenie. Dziecko (20 lat) powiedziało, że po prostu wykształciłam sobie nowe nawyki. Obecnie jestem jak emerytki z aktualnej czołówki "Żon Podlasia": "Nam chłopy niepotrzebne. Przywiezie bombonierkę i zaraz by do łóżka wskoczył. Nam seks niepotrzebny. Językiem pogadać, ot co nam zostało" Oczywiście jestem otwarta na miłość, ale nie chcę by decyzja na związek ...
Read more »

trigger (edit.)

-
 Wypowiedzi ewy są psychologicznie ciekawe głównie dlatego, że ona przez cały czas próbuje utrzymać rozmowę na poziomie pragmatycznym i „oddramatyzowanym”, podczas gdy ty odpowiadasz z poziomu doświadczenia emocjonalnego i życiowego bilansu. Dlatego tak się rozmijacie. ewa wydaje się reprezentować podejście: „nie trzeba traktować randkowania aż tak poważnie i definitywnie”. Ty: „ja już dokładnie wiem, czego nie chcę i ile mnie kosztowały pewne schematy”. To są dwa zupełnie różne poziomy rozmowy. Co widać u ewy 1. Minimalizowanie ciężaru emocjonalnego sytuacji Już pierwsze: „Czemu masz wybierać na podstawie zdjęcia?” pokazuje, że ona interpretuje twój wpis literalnie i praktycznie, a nie metaforycznie czy emocjonalnie. Potem: „to wszystko nie jest tak dramatyczne” To bardzo charakterystyczny komunikat osoby, która: sama prawdopodobnie ma większy dystans do randkowania, albo lepiej toleruje niepewność i eksperymentowanie w relacjach. Ona właściwie cały czas mówi: „można to potraktowa...
Read more »

niektóre małżeństwa powinny dawno się rozwieść

-
 Sobota bardzo fajna. Miałam w zamiarze trochę popracować zawodowo, rano jednak, gdy się obudziłam, szybko doszłam do wniosku, że nie jestem w nastroju do pracy i weszłam w leniwy tryb gapienia się w telewizor, co trwało niemal nieprzerwanie przez 8 godzin (wstałam o szóstej rano). Pełny relaks. Później pojechałam na grilla, pogadałam, poczyniłam obserwacje - niektóre pary, które uważałam za spokojne i dobrane, jak się okazuje z wyrywkowo serwowanych słów, nie były takie udane (ktoś z towarzystwa przykładowo poskarżył się, że przez 40 lat pożycia zmarły małżonek nigdy nie zwrócił się imieniem do drugiego małżonka, zawsze mówił bezosobowo, a niektórzy mówili sobie po nazwisku. Choć to może oczywiście jest tylko moja interpretacja. Jeśli jednak uwzględnić ton, jakim te uwagi wypowiadali zainteresowani, to może coś było na rzeczy). Ludzie ślubowali sobie, że małżeństwa będą trwałe, ale po drodze o obietnicy, że będą również szczęśliwe - zapominali. Tak przy okazji - gadałam ostatnio z...
Read more »

walczymy o zdrowie psychiczne

-
gdzie z kim prywatnie nie pogadam, tam każdy albo jest w terapii i/lub leczy się psychiatrycznie albo ma kogoś z rodziny w terapii i/lub leczącego się psychiatrycznie/komu zalecono terapię indywidualną/a nawet rodzinną. Według danych z 2012 co czwarty Polak miał problemy ze zdrowiem psychicznym, później przestałam się danymi interesować. Na pewno jest to temat coraz bardziej oswajany, ale jeszcze piętnaście lat temu, kiedy chciałam dzieci po rozwodzie zaprowadzić zapobiegawczo do psychologa, usłyszałam od koleżanki (z zawodu radcy prawnego) "Jedź z tym na Śląsk, bo jak się u nas pogłoski rozejdą, to będzie wstyd. Sama doświadczyłam, jakby to nazwać, głębszej analizy mojej osoby choćby przez dyrektorkę podstawówki moich dzieci, która najpierw doniosła mojej mamie, że "mam dziwne oczy", potem napisała donos do sądu rodzinnego (mimo, że wtedy byłam już w okresie remisji), sama moja mama doradzała mi przepisanie dzieci do szkoły prywatnej. Ostatnio z CZP przyniosłam książecz...
Read more »

wesele - la vita e bella

-
Obraz
sobota - ślub i wesele córki sąsiadów.  Panna młoda jak królewna, impreza dopięta na ostatni guzik, zabawa - prawy do lewego i bania u cygana, po prostu coś niesamowitego. A ja - wciąż w głębokim szoku, że Kasia - która wczoraj, gdy z ówczesnym narzeczonym przyjechaliśmy oglądać działkę tuż przed budową domu, mając trzy latka wyszła przed furtkę i powiedziała: "Zapraszam na kawę. Mama nie śpi", teraz jest już panną młodą. Te wszystkie dzieci z ulicy, które wszystkie razem skakały u mnie w ogródku na trampolinie, tak szybko urosły  i nagle stały się dorosłymi. Pojechałam na salę weselną z innymi sąsiadami, wiózł ich syn, a ja dopiero w trakcie jazdy zorientowałam się, że to ten młodszy, który wczoraj spacerował z dziadkiem pod rączkę, a teraz ma już prawo jazdy. Boże, cyk, jedno mgnienie powiek i nagle mam 49 lat. Tyle lat w negatywnych emocjach, wiem że nie dało się wtedy inaczej, ale po co było się smucić? Teraz rozumiem, co to znaczy, gdy mówią: kiedy życie daje ci cytryny,...
Read more »