jestem starą babą

-

 bo mam w sobie autentyczną radość, kiedy znajduję w dyskoncie masło w promocji. Do tego mam swoją szafkę w kuchni, a w niej na każdej z półek osobno nieużywane kubki do herbaty, osobno szklanki do zimnych napojów, osobno kubki do herbaty w użyciu i osobno filiżanki do kawy. Komentuję na głos i przestawiam, gdy ktoś ze zmywarki odłoży naczynie nie na tę półkę. Przyjaciółka, u której byłam wczoraj, wyznała, że jeszcze do niedawna wieszając pranie, spinała brzegi klamerkami na każdą sztukę para koniecznie w tym samym kolorze. Ot, mamy sobie takie małe dziwactwa.

Tymczasem ściągnęłam hybrydy i pomalowałam włosy na beż.

Komentarze

Prześlij komentarz

Po kilku miesiącach przerwy ponownie włączam możliwość komentowania.

Tamta decyzja była świadoma — potrzebowałam ciszy i przestrzeni dla siebie po zakończeniu związku, którego końcowy etap to trudne doświadczenia z osobą popadającą coraz głębiej w nałóg.
Dziś jestem w innym miejscu, dlatego wracam do dialogu.

Jeśli chcesz coś tu zostawić — opinię, refleksję, swoje doświadczenie — będzie mi miło.
Zostawiam sobie jednocześnie prawo do moderowania tej przestrzeni tak, żeby pozostała bezpieczna i sensowna.
Proszę , zostaw swój komentarz podpisany.

Popularne posty z tego bloga

I oto jesień

-
Obraz
 Dzisiaj o szóstej rano wróciłam do domu, ledwo żywa po siedmiu dniach spędzonych w autokarze, ale bardzo zadowolona z wyjazdu. Cieszę się, że się na niego zdecydowałam. I już mam plany na następne wakacje, może uda się zrealizować, ale do tego sporo czasu. Toskania właśnie taka, jak w filmach i na zdjęciach: winnice na zboczach wzgórz, gaje oliwne, malutkie osady na szczytach wzgórz, drogi wysadzane cyprysami, mnóstwo słońca. Dużo małych osad, które przyjemnie się zwiedza, ale nie są dla mnie do życia na co dzień. Bardzo przyjemne doświadczenie, ale cieszę się, że dzisiaj nad ranem położyłam się do swojego łóżka.
Read more »

dobrze, że już weekend edit.

-
Tydzień zawodowo bardzo intensywny - nie było mnie w pracy pół miesiąca, więc w ciągu pięciu dni roboczych musiałam zrobić, to co zajmuje mi normalnie trzy tygodnie. Terminy i zakres pracy taki sam jak zwykle, a czasu sporo mniej. Ale najważniejsze, że dałam radę i jeszcze poobsługiwałam audyt (który jak się wydaje, ma się ku końcowi).  Z związku z tym wieczorami nie miałam ochoty na pisanie na blogu, choć podczytywałam inne blogi - a coś się znowu dzieje z bloggerem, bo nie aktualizuje mi listy blogów.  Środa mnie zaskoczyła, bo dzwonił L., nawet dwa razy, nie odebrałam, bo akurat świętowaliśmy urodziny taty, ale oddzwoniłam. Opowiadał prawie kwadrans, jakie zmiany u niego zachodzą, między innymi że ponoć już trzy miesiące nie pije (syn powiedział na to, że on by zażądał na dowód badań wątrobowych). Rozmowę zakończył miłym gestem: potwierdził, że nadal mogę korzystać z jego Netfliksa i dodatkowo dał mi login do swojego HBO. Tym bardziej to dla mnie miłe, że eksmąż nigdy po ro...
Read more »

to było bardzo pracowite lato

-
Jak napisałam kilka postów wcześniej, coś mi się takiego stało, że po porzuceniu L. zachłysnęłam się wolnością. Powodów co najmniej kilka: oprócz uwolnienia się z relacji, w której zaczęłam przyjmować rolę ratowniczki i opiekunki i moæliwoßci pracy zdalnej po prostu zadziało się tak, że w związku z dorosłością dzieci od szesnastu lat wychowywanych w pojedynkę, ja po prostu wreszcie mam czas tylko dla siebie. Całą masę wolnego czasu i myślę, że dobrze nim gospodarzę. Jakby druga młodość.  Rozmawiałam z synem o SMS od pana z ubiegłotygodniowej randki, ten sie tylko zaśmiał, że facet, który kłamał o swoim wieku i spotkanie zaczął od zapytania mnie o datę i godzinę urodzenia, po czym od razu zaczął mi stawiać horoskop tłumacząc z kwadratur i opozycji jakich planet wynikają poszczególne cechy mojego charakteru, w jednej wiadomości pokazał trzy czerwone flagi. 1) wiadomość po tygodniu milczenia, bez feedbacku zaraz po randce 2) wiadomość o 21:30, gdy mówiłam mu że często koło 21 jestem j...
Read more »

sierpniowy randek przypomniał sobie o mnie

-
 i dzwonił godzinę temu. Mając w perspektywie związanie się emocjonalne z człowiekiem, który chciał mi pokazać miejscową czakrę i utrzymuje się ze stawiania horoskopów wedyjskich, a przede wszystkim oszukał mnie co do swojego wieku - odbił się od ściany przekierowania do skrzynki głosowej. Może wymagam od miłości tabelek jak w Excelu, ale jak to powiedziała sędzia na rozprawie o alimenty: "miłości pan do garnka nie włożysz". Poza tym jestem starą babą i nie bardzo już mi się chce. Jak śpiewa Sombr "my body isn't ready". *** Dzieckom dałam zadanie na weekend porównania danych porozbijanych na pięć arkuszy excelowskich, zrobiłam to niby Chatem GPT, ale nie umiem sprawdzić, czy mnie nie oszukał, a sumy mi się nie zgadzają. ***  Wyciągnęłam z auta okulary. Do tej pory używałam ich wyłącznie do kierowania samochodem, ale stwierdziałam, że skoro mam zapisane, to powinnam nosić na co dzień. Na fali poszłam po skierowanie do okulisty, możliwy termin wizyty w mojej przyc...
Read more »

"Lalka" Kawalskiego

-
Dzisiaj wzięłam dzień urlopu, by pójść sobie do kina na "Lalkę" Kawalskiego. Film trwa prawie trzy godziny, doszłam więc do wniosku, że będzie to wydarzenie dnia i nie zaplanowałam nic innego. Prawie cały film płakałam. Dzień wcześniej wieczorem wyłączyłam budzik, a rano przed ósmą włączyłam w telefonie tryb samolotowy. Nie chciałam nawet widzieć, że ktokolwiek próbuje do mnie dzwonić.  Na marginesie: po raz milion pieńcet sto dziewieńcet doszłam do wniosku, że bardzo chciałabym pracować w wybranych przez siebie godzinach (a najlepiej w ogóle zrezygnować z pracy). Kochane pieniążki przyślijcie rodzice! Kolega z pracy, którego zaprosiłam na kawę pięć tygodni temu, raczej nie nadaje się do randkowania - obserwuję jego Facebooka, na którym publikuje posty i filmiki typu: "Jest spora różnica między poddaniem się, a podjęciem decyzji, że wreszcie masz dość" oraz "Prawda jest taka, że każdy ból przynosi lekcję". Osobiście nie mam odwagi, by publicznie pod własny...
Read more »

od kiedy jesteś blondynką?

-
oglądam sobie "mój" serial codzienny i kolejny raz dochodzę do wniosku, że czas w serialach płynie w sposób nadzwyczajny. Otóż w czasie jednego meczu jedni bohaterowie wzięli znienacka ślub w urzędzie po otrzymaniu telefonu od urzędnika o dostępnym terminie w czasie trwania tegoż meczu, zdążyli zwołać gości i wystroić się; nastąpiło pojednanie ojca z synem po uprzedniej głębokiej rozmowie tegoż ojca z trenerem, który dręczony wspomnieniami w czasie meczu zszedł z boiska; teściowa spotkała się w knajpie z synową i potem w biurze z mężem; synowa zdążyła pospacerować z partnerem i spotkać na mieście swoją przeciwniczkę. Czas w serialach jest z gumy, albo się nadzwyczajnie rozciąga, albo nadzwyczajnie skraca, szczególnie w czasie serialowych postępowań sądowych i kryminalnych, gdzie bach bach w ciągu jednego odcinka załatwiane jest całe postępowanie dowodowe, w dodatku sprawy kryminalne i problemy prawne wszystkich bohaterów prowadzi ten sam policjant i ten sam prawnik. Lubię tak...
Read more »

Sztuka przez wielkie S

-
Obraz
 Niedziela, więc rano po kawie (na pusty oczywiście żołądek, obowiązkowo gorzka i czarna) joga. Nie wiem, jak kawa ma się do jogi, ale bez kawy nie umiem żyć. Na jodze dużo asan na nogi, uda mam nieco mocniejsze, niż gdy zaczynałam przygodę z jogą, ale wciąż nie są completely strong. Wady siedzącego trybu życia. Po jodze pojechałam na stację Orlenu, najpierw przy trasie, potem bliżej miejsca zamieszkania. Nie chciałam tankować, o nie, lecz szukałam kubków do kawy ze Sztuką przez wielkie S. Dostał mi się taki: Po jodze kąpiel, gorąca woda wypruła mnie z sił, więc ledwo żywa dałam dziecku obiad i zaległam. Jak doszłam do siebie, to obejrzałam ciurkiem trzy odcinki "Klary" i wstawiłam leczo. Leczo to absolutny szczyt moich możliwości kulinarnych. Czy wspominałam, że ostatnio przed biurem w szczelinach między kostką brukową wyrosły grzyby? To totalna wola życia. Tymczasem wczoraj była pełnia, księżyc pięknie zaprezentował mi się przed jednym z balkonów, wyniosłam więc teleobiekty...
Read more »

piątego dnia urlopu

-
po pół godzinki klikania zdalnie w komputerze służbowym prosto z łóżka przy porannej kawie (mam klienta, który ładnie się do mnie zwraca i z ogólnym szacunkiem, więc mam go na względzie i w słabości), zdalnie wyłączyłam tenże. Wszakże nie będę do niego zaglądać jeszcze dwa tygodnie, bo od czego przecież jest urlop. Nie to, żebym byla pracoholiczką, o nie, z tego już wyrosłam, ale czasem miło wyjść naprzeciw klientowi. Piątek prawie cały przespałam, dopiero w sumie koło szesnastej wystawiłam nos z domu. W sobotę poprosiłam synka o wykopanie berberysów. Dwa poszły gładko, bo były miniaturowe, ale z trzecim męczył się prawie trzy godziny. Mam przez to wzruszoną ziemię w tym miejscu i usuniętą agrowłókninę, fajnie, bo już jadą nowe krzewy na to miejsce - białe hibiskusy. Szukałam czegoś, co będzie długo kwitło, żeby patrzeć na to z mojego ulubionego fotela na tarasie. Bardzo się już na nie cieszę.  W niedzielę joga dała mi wycisk albo ja naprawdę się w nią zaangażowałam starając się po...
Read more »

poniedziałek

-
Pracowo bez spiny - wreszcie. Aczkolwiek sprawy znowu do przodu, bo znowu termin przychodzi. Czytam "Niebo. 5 lat w sekcie" - bez zadęcia, prostym językiem, a jednak przerażające. O mnie po rozwodzie kilka razy upomnieli się świadkowie Jehowy - miałam wrażenie, że nieśli ulotki, bo znajoma jest jedną z nich i dała cynk o gorszej sytuacji w moim życiu, więc potencjalnie mogłam być dobrym nabytkiem. Poszłam jednak w literaturę i blogowanie.  Wróciłam do robienia "kroków"  (zgodnie z zaleceniem lekarskim ze stycznia), czyli włączam w telewizorze jakieś głupoty i chodzę na bieżni.   Z prac kurzęcych zabrałam się za prasowanie - nienawidzę tego, choć w sumie idzie szybko. Wstawianie pralki idzie jednak szybciej, problem stanowi rozwieszanie. Znowu robię przegląd szafy, część idzie do "wydania", część do wyrzucenia. Kupiłam bilet na kinową "Lalkę". Generalnie fajnie byłoby częściej bywać w kinie.
Read more »

sierpień

-
 Sierpień taki jak dziś wydaje mi się być ładniejszy od lipca. Niebo bez chmurki, całe w błękitach. W brzozach delikatnie widać szum wiatru, poza tym cisza. Siedzę na tarasie, nie włączyłam nawet muzyki. Piję kawę i wodę z plastrami pomarańczy i cytryny. Kupiłam kolejny kapelusz dla siebie i czajnik elektryczny do nowego domu dla przyjaciółki. Miałam dzisiaj zamiar oglądać trzeci sezon "1670", ale jest zbyt ładna pogoda, by siedzieć w murach. Zwłaszcza, że mam dzień wolny od pracy. Po półtora tygodniu przeglądania rolek na Instagramie doszłam do wniosku, że to jednak nie dla mnie: wzorce życia zbyt idealne, a najstarsza grupa wiekowa, do jakiej się odnoszą, to Millenialsi.  Więc siedzę sobie i wolno płyną mi myśli. Bardzo wolno przepływają przez głowę pomysły na ogród i taras: tu z jednej strony oglądam plamoodporne obrusy ogrodowe, z drugiej strony zastanawiam się, czy lepiej by nie było zeszlifować drewniany stół i od nowa pomalować go lakierem takim, jakim maluje się łodzi...
Read more »