tulipany botaniczne i Darwina

-

Otóż przeglądałam sobie głupotki na Instagramie i zdarzyło mi się wyłuskać ciekawostkę. Że tulipany obecnie są hodowane tak, że cebulki zazwyczaj nie kwitną na drugi rok, to wiedziałam. Ale że można (i należy) dla wieloletnich efektów sadzić tulipany botaniczne i Darwina, to jest dla mnie totalna nowość. Zamówiłam od razu po dwadzieścia sztuk w pięciu kolorach i w głowie szukam miejsca w ogrodzie, by je wsadzić. Ogród zdaje się mieć powierzchnię magiczną, bo przyjmie prawie wszystkie rośliny.

Czytelniczo jestem w trakcie "Miłość nie istnieje" Tomasza Szlendaka, co prawda dopiero w połowie, ale autor jakby siedzi w mojej głowie, mimo że ja reprezentuję pokolenie po domyślnej reprodukcji, a nie szukającej partnera/partnerki do tego zadania. Dalej na półce mam "Przepraszam za brzydkie pismo". O tej książce już tyle razy czytałam, że wreszcie uznałam, że nadszedł na nią czas.

Rano byłam na jodze. O ile w miarę przyzwoicie skręcam się w lewo i prawo, to wygięcia do tyłu idą słabo. Sztywność kręgosłupa, proszę państwa.

P.S. Emocje z tygodnia uspokojone, natomiast głęboko wzięłam sobie do głowy powiedzenie "Albo masz miękkie serce i twardą dupę, albo odwrotnie". Słucham muzyki skatalogowanej w smartfonie jako "na podniesienie nastroju" i jest bardzo git. 

Komentarze

Prześlij komentarz

Po kilku miesiącach przerwy ponownie włączam możliwość komentowania.

Tamta decyzja była świadoma — potrzebowałam ciszy i przestrzeni dla siebie po zakończeniu związku, którego końcowy etap to trudne doświadczenia z osobą popadającą coraz głębiej w nałóg.
Dziś jestem w innym miejscu, dlatego wracam do dialogu.

Jeśli chcesz coś tu zostawić — opinię, refleksję, swoje doświadczenie — będzie mi miło.
Zostawiam sobie jednocześnie prawo do moderowania tej przestrzeni tak, żeby pozostała bezpieczna i sensowna.
Proszę , zostaw swój komentarz podpisany.

Popularne posty z tego bloga

sierpniowy randek przypomniał sobie o mnie

-
 i dzwonił godzinę temu. Mając w perspektywie związanie się emocjonalne z człowiekiem, który chciał mi pokazać miejscową czakrę i utrzymuje się ze stawiania horoskopów wedyjskich, a przede wszystkim oszukał mnie co do swojego wieku - odbił się od ściany przekierowania do skrzynki głosowej. Może wymagam od miłości tabelek jak w Excelu, ale jak to powiedziała sędzia na rozprawie o alimenty: "miłości pan do garnka nie włożysz". Poza tym jestem starą babą i nie bardzo już mi się chce. Jak śpiewa Sombr "my body isn't ready". *** Dzieckom dałam zadanie na weekend porównania danych porozbijanych na pięć arkuszy excelowskich, zrobiłam to niby Chatem GPT, ale nie umiem sprawdzić, czy mnie nie oszukał, a sumy mi się nie zgadzają. ***  Wyciągnęłam z auta okulary. Do tej pory używałam ich wyłącznie do kierowania samochodem, ale stwierdziałam, że skoro mam zapisane, to powinnam nosić na co dzień. Na fali poszłam po skierowanie do okulisty, możliwy termin wizyty w mojej przyc...
Read more »

czy jestem osobą wysoko wrażliwą?

-
 Znalazłam rolki z takimi pytaniami: Łzy przychodzą same – przy reklamie, piosence, czy czyimś smutku. (tak) Hałas w domu męczy Cię bardziej niż sam dzień pracy. (w ogóle hałas mnie męczy, dlatego jak tylko nadarzya się możliwość, przeszłam na pracę hybrydową ze względu na hałasy w biurze) Wchodzisz do pokoju i od razu czujesz, że „coś wisi w powietrzu”. (wydaje mi się, że tak) Mocne perfumy albo ostre światło w sklepie dosłownie Cię wyczerpują. (nie bardzo) Po dniu pełnym ludzi potrzebujesz ciszy jak powietrza. (tak) Długo przeżywasz rozmowę, którą inni już dawno zapomnieli. (tak) Nie znosisz decyzji „na już”, pod presją. (raczej nie lubię działać "na już" pod presją) Nie możesz oglądać przemocy, nawet w filmie. (tak) Masz silną intuicję – często wiesz, co czuje druga osoba, zanim cokolwiek powie. (tak mi się wydaje) Po kilku godzinach z ludźmi marzysz o ciszy. (tak) Od razu słyszysz, kiedy ktoś zmienia ton głosu. (tak) Potrafisz długo myśleć o jednym zdaniu z rozmowy. (tak)...
Read more »

"Lalka" Kawalskiego

-
Dzisiaj wzięłam dzień urlopu, by pójść sobie do kina na "Lalkę" Kawalskiego. Film trwa prawie trzy godziny, doszłam więc do wniosku, że będzie to wydarzenie dnia i nie zaplanowałam nic innego. Prawie cały film płakałam. Dzień wcześniej wieczorem wyłączyłam budzik, a rano przed ósmą włączyłam w telefonie tryb samolotowy. Nie chciałam nawet widzieć, że ktokolwiek próbuje do mnie dzwonić.  Na marginesie: po raz milion pieńcet sto dziewieńcet doszłam do wniosku, że bardzo chciałabym pracować w wybranych przez siebie godzinach (a najlepiej w ogóle zrezygnować z pracy). Kochane pieniążki przyślijcie rodzice! Kolega z pracy, którego zaprosiłam na kawę pięć tygodni temu, raczej nie nadaje się do randkowania - obserwuję jego Facebooka, na którym publikuje posty i filmiki typu: "Jest spora różnica między poddaniem się, a podjęciem decyzji, że wreszcie masz dość" oraz "Prawda jest taka, że każdy ból przynosi lekcję". Osobiście nie mam odwagi, by publicznie pod własny...
Read more »

coś mi się stało

-
Obraz
 coś mi się stało, bo przestałam wierzyć we wróżby, a zaczęłam we wszystkim widzieć schematy. Podejście od lat miałam dualistyczne, bo z jednej strony śmiałam się z wróżb w gazetach i portalach internetowych (no bo jak to by nagle wszystkie Byki czy Wodniki w danym okresie miały doświadczyć jednakowego losu?), z drugiej strony od czasu do czasu dawałam sobie postawić karty. Nawet myślę, że muszę się przyznać, że w jakiś sposób tarot mną powodował, bo uwierzyłam w kilka z nich. Co do jednej z wczesnej młodości do tej pory mam wątpliwości (była stawiana z klasycznych kart): zapamiętałam, że będę miała dwóch kandydatów na męża, ciemnego i blondyna, a reszta facetów to taka, że buzi w czółko i kopa w tyłek. Dwóch chłopaków myślało o mnie w kategoriach żony, z jednym doszło do ślubu. Inni: pojawiali się na jakiś czas i faktycznie, buzi i do widzenia, a częściej do widzenia bez buzi. Ale czy wróżba się sprawdziła na całe życie? O tym będę mogła pomyśleć, jeśli zdążę, na łóżu śmierci. Ter...
Read more »

co chatka, to zagadka

-
"Co chatka, to zagadka" myślę sobie, dotyczy to - jak mam wrażenie - mnie i wszystkich dookoła. Mając wybór, wybieram nie być ofiarą cudzych zachowań i nie wstydzić się tego, że jestem ich ofiarą (a my Polacy mamy mentalność szczególnie nastawioną na obwinianie ofiary), co oczywiście nie oznacza, że będę dalej tolerować cudze zachowania i nie stawiać granic. Czasem czuję sie niesprawiedliwie osądzona, ale pewnie ja też - niesprawiedliwie - osądzam. Czasem działam nieprzemyślanie i impulsywnie, czasem wychodzi na to, że impulsy kierowały mną słusznie.  Jest pizza sygnowana przez Księżula w Żabce, dziecko odmawia, zakazuje kupna i twierdzi, że to ta sama pizza, którą zwykle tam kupuje, tyle, że droższa i w innym, sygnowanym "Muala", opakowaniu. A może jednak, choć z tej samej fabryki mrożonek, trochę inna, na przykład cięższa, bo ma więcej kalorii? Tak przy okazji: dziecko mnie rozbawia rozpoznając w czasie skakania po kanałach tureckie seriale "po jednej nutce...
Read more »

I oto jesień

-
Obraz
 Dzisiaj o szóstej rano wróciłam do domu, ledwo żywa po siedmiu dniach spędzonych w autokarze, ale bardzo zadowolona z wyjazdu. Cieszę się, że się na niego zdecydowałam. I już mam plany na następne wakacje, może uda się zrealizować, ale do tego sporo czasu. Toskania właśnie taka, jak w filmach i na zdjęciach: winnice na zboczach wzgórz, gaje oliwne, malutkie osady na szczytach wzgórz, drogi wysadzane cyprysami, mnóstwo słońca. Dużo małych osad, które przyjemnie się zwiedza, ale nie są dla mnie do życia na co dzień. Bardzo przyjemne doświadczenie, ale cieszę się, że dzisiaj nad ranem położyłam się do swojego łóżka.
Read more »

dobrze, że już weekend edit.

-
Tydzień zawodowo bardzo intensywny - nie było mnie w pracy pół miesiąca, więc w ciągu pięciu dni roboczych musiałam zrobić, to co zajmuje mi normalnie trzy tygodnie. Terminy i zakres pracy taki sam jak zwykle, a czasu sporo mniej. Ale najważniejsze, że dałam radę i jeszcze poobsługiwałam audyt (który jak się wydaje, ma się ku końcowi).  Z związku z tym wieczorami nie miałam ochoty na pisanie na blogu, choć podczytywałam inne blogi - a coś się znowu dzieje z bloggerem, bo nie aktualizuje mi listy blogów.  Środa mnie zaskoczyła, bo dzwonił L., nawet dwa razy, nie odebrałam, bo akurat świętowaliśmy urodziny taty, ale oddzwoniłam. Opowiadał prawie kwadrans, jakie zmiany u niego zachodzą, między innymi że ponoć już trzy miesiące nie pije (syn powiedział na to, że on by zażądał na dowód badań wątrobowych). Rozmowę zakończył miłym gestem: potwierdził, że nadal mogę korzystać z jego Netfliksa i dodatkowo dał mi login do swojego HBO. Tym bardziej to dla mnie miłe, że eksmąż nigdy po ro...
Read more »

to było bardzo pracowite lato

-
Jak napisałam kilka postów wcześniej, coś mi się takiego stało, że po porzuceniu L. zachłysnęłam się wolnością. Powodów co najmniej kilka: oprócz uwolnienia się z relacji, w której zaczęłam przyjmować rolę ratowniczki i opiekunki i moæliwoßci pracy zdalnej po prostu zadziało się tak, że w związku z dorosłością dzieci od szesnastu lat wychowywanych w pojedynkę, ja po prostu wreszcie mam czas tylko dla siebie. Całą masę wolnego czasu i myślę, że dobrze nim gospodarzę. Jakby druga młodość.  Rozmawiałam z synem o SMS od pana z ubiegłotygodniowej randki, ten sie tylko zaśmiał, że facet, który kłamał o swoim wieku i spotkanie zaczął od zapytania mnie o datę i godzinę urodzenia, po czym od razu zaczął mi stawiać horoskop tłumacząc z kwadratur i opozycji jakich planet wynikają poszczególne cechy mojego charakteru, w jednej wiadomości pokazał trzy czerwone flagi. 1) wiadomość po tygodniu milczenia, bez feedbacku zaraz po randce 2) wiadomość o 21:30, gdy mówiłam mu że często koło 21 jestem j...
Read more »

od kiedy jesteś blondynką?

-
oglądam sobie "mój" serial codzienny i kolejny raz dochodzę do wniosku, że czas w serialach płynie w sposób nadzwyczajny. Otóż w czasie jednego meczu jedni bohaterowie wzięli znienacka ślub w urzędzie po otrzymaniu telefonu od urzędnika o dostępnym terminie w czasie trwania tegoż meczu, zdążyli zwołać gości i wystroić się; nastąpiło pojednanie ojca z synem po uprzedniej głębokiej rozmowie tegoż ojca z trenerem, który dręczony wspomnieniami w czasie meczu zszedł z boiska; teściowa spotkała się w knajpie z synową i potem w biurze z mężem; synowa zdążyła pospacerować z partnerem i spotkać na mieście swoją przeciwniczkę. Czas w serialach jest z gumy, albo się nadzwyczajnie rozciąga, albo nadzwyczajnie skraca, szczególnie w czasie serialowych postępowań sądowych i kryminalnych, gdzie bach bach w ciągu jednego odcinka załatwiane jest całe postępowanie dowodowe, w dodatku sprawy kryminalne i problemy prawne wszystkich bohaterów prowadzi ten sam policjant i ten sam prawnik. Lubię tak...
Read more »